figuralny


figuralny
figuralny {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_7}}'w sztukach plastycznych: przedstawiający postacie ludzi lub zwierząt': {{/stl_7}}{{stl_10}}Rzeźba figuralna. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • figuralny — 1. «o dziele sztuki plastycznej: przedstawiający figury, postacie; mający jako temat lub motyw figury, postacie» Kompozycja, rzeźba figuralna. Malarstwo figuralne. Ornament, relief figuralny. 2. muz. «o muzyce, śpiewie kościelnym: wielogłosowy» …   Słownik języka polskiego

  • antytetyczny — «będący antytezą; przeciwstawny» ∆ szt. Układ antytetyczny «dekoracyjny układ figuralny lub ornamentalny, którego powtarzające się elementy (najczęściej motywy zwierzęce) leżą naprzeciw siebie po obu stronach osi symetrii» …   Słownik języka polskiego

  • figuralnie — przysłów. od figuralny a) w zn. 1: Przedstawić coś figuralnie. b) w zn. 2: Śpiewać figuralnie …   Słownik języka polskiego

  • ornament — m IV, D. u, Ms. ornamentncie; lm M. y 1. «element zdobniczy albo zespół tych elementów, stosowany w architekturze, sztukach plastycznych, rzemiośle artystycznym itp.» Ornament geometryczny, figuralny, roślinny, zwierzęcy. Ornament ludowy.… …   Słownik języka polskiego

  • ul — m I, D. a; lm M. e, D. i a. ów 1. «przenośne pomieszczenie dla pszczół, chroniące ich gniazdo od wpływów atmosferycznych, przypominające kształtem mały domek, zaopatrzone w ramki do budowy plastrów» Drewniane, słomiane ule. Podbierać miód z ula.… …   Słownik języka polskiego

  • фигура —    1) Телосложение, а также внешние очертания человеческого тела;    2) в геометрии: совокупность точек на плоскости; совокупность точек в пространстве;    3) расположение каких л. предметов в известном порядке, определенным узором;    4)… …   Историко-этимологический словарь латинских заимствований